| ชายผู้ที่ไม่มีใครเหมือน | |
|---|---|
| บทที่: 3 | |
46 
|
|
|
"แม่ครับ คุณไม่เป็นไรใช่ไหม? คนพวกนั้นไปหมดแล้ว!" หลังจากโกนหัว เดวิดถามบาร์บาร่าด้วยความเป็นห่วง "เฮ้! คุณบอกว่าคุณเพิ่งออกมา คุณไปยั่วโมโหเขาทำไม!" บาร์บาร่าบ่นกับเดวิด "รีบเก็บเงินบนพื้น เรารวมมันทั้งหมดแล้ว" เดวิดนั่งยองๆ แล้วเก็บธนบัตรที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น "แม่ครับ ต่อไปผมจะหาเงินเอง พ่อกับแม่อยู่พักผ่อนให้สบาย เดี๋ยวผมจะหาวิธีทำให้ตาของคุณหายดี" เดวิดเก็บเงินแล้วยื่นกระเป๋าให้บาร์บาร่า "ถ้าตั้งใจก็ทำได้!" บาร์บาร่าพูด แล้วยังเริ่มร้องไห้ "ตอนนี้คุณกลับมาแล้ว แม่ก็โล่งใจ ถ้าไม่ได้คิดถึงคุณตลอดหลายปีมานี้ แม่คงตายไปแล้ว..." มองแม่ เดวิดก็เริ่มตาแดงก่ำ! ปัง... เดวิดทนไม่ไหวแล้วต่อยโต๊ะตัวเดียว! ว้าว... โต๊ะถูกทุบเป็นชิ้นๆ ในพริบตา! เซียวตระกูล... เกิงตระกูล... ฉันจะทำให้คุณต้องชดใช้อย่างแน่นอน อย่างแน่นอน... ความโกรธบนใบหน้าของเดวิดเดือดดาล! เมื่อเห็นความโกรธของเดวิด บาร์บาร่ารีบพูด "เดวิด ลูกต้องไม่ก่อปัญหา ตอนนี้ลูกออกไปแล้ว หางานทำ ทุกอย่างจะดีเอง" "แม่ครับ ไม่ต้องห่วง ผมรู้ว่าต้องทำอะไร ผมจะออกไปข้างนอก!" เดวิดปลอบแม่ แล้วเดินออกจากบ้าน เขาจะไปถามเดเลียว่าเกิดอะไรขึ้น! หลังจากเดินออกจากบ้าน เดวิดยังคงโกรธอยู่เต็มอก! แต่ในขณะที่เขากำลังข้ามถนน ทันใดนั้นรถปอร์เช่สีแดงก็พุ่งมาจากถนนด้วยความเร็วสูง พุ่งชนเดวิดจนลอยขึ้นไปในอากาศ! ปัง... ร่างของเดวิดล้มลงกับพื้นอย่างแรง ถ้าเขาไม่ได้ฝึกกับอาจารย์เก่า คงฆ่าเขาตาย! "ใครขับรถไม่ดูตาม้าตาเรือ!" เดิมทีเดวิดโกรธอยู่แล้ว แต่พอออกไปก็โดนชน เลยยิ่งโกรธเข้าไปใหญ่! "คุณเดินยังไงให้ไม่มีตา?" ในขณะที่เดวิดดุด่าด้วยความโกรธและกำลังจะลุกขึ้น ก็มีเสียงกรีดร้องดังขึ้น! เห็นผู้หญิงคนหนึ่งลงจากรถปอร์เช่ หญิงสาวสวมชุดเดรสสีขาวและสวมรองเท้าส้นสูง เธอสวยมาก แต่ตอนนี้เธอกำลังมองเดวิดด้วยความโกรธ! เดวิดขมวดคิ้ว และร่างที่อยากจะลุกขึ้นก็ล้มลงไปอีก "ใครในพวกเราไม่มีตา? เห็นได้ชัดว่าคุณชนฉัน คุณเป็นผู้หญิงสวย ทำไมคุณถึงพูดจาเหมือนอึ?" เดวิดพูดกับหญิงสาวโดยไม่แสดงความอ่อนแอ "คุณกล้าด่าฉันเหรอ?" หญิงสาวจ้องไปที่เดวิด ทันใดนั้นก็ยกเท้าขึ้นแล้วเตะเขา รองเท้าส้นสูงที่หญิงสาวสวมใส่นั้นเหมือนมีดคม หากโดนร่างกาย จะมีรูเลือด! "ซอนย่า หยุด..." เมื่อเห็นว่าหญิงสาวกำลังจะเตะเดวิด ชายวัยกลางคนก็เปิดประตูรถแล้วลงจากเบาะหลัง ชายวัยกลางคนมีออร่าของความเฉยเมยและความเย่อหยิ่งในตัวเอง เมื่อมองแวบแรก เขาดูเหมือนเป็นคนที่อยู่ในตำแหน่งสูงมาเป็นเวลานาน! เพียงแต่ชายวัยกลางคนในเวลานี้ค่อนข้างซีด และหายใจถี่ หลังจากตะโกนประโยคนี้ เขาก็จับประตูรถแล้วหอบหายใจอย่างต่อเนื่อง! "พ่อ ทำไมพ่อลงมา!" หลังจากที่หญิงสาวเห็นชายวัยกลางคน เธอก็รีบวิ่งไปถามชายวัยกลางคน "ไปโรงพยาบาลเร็ว อย่าเสียเวลา..." ชายวัยกลางคนพูดกับหญิงสาว หญิงสาวพยักหน้า เดินไปหาเดวิดอีกครั้ง หยิบเงินหนึ่งปึกออกจากกระเป๋าแล้วโยนใส่เขา "มี 10,000 ที่นี่ รีบเอาเงินแล้วไป เราเร่งรีบ!" เดวิดไม่ได้ไปเอาเงิน แต่ลุกขึ้นยืน มองชายวัยกลางคนที่อยู่ไม่ไกล แล้วพูดว่า "ไม่ต้องไปโรงพยาบาล สายเกินไปแล้ว" หลังจากเดวิดพูดจบ เขาก็หันหลังกลับและกำลังจะจากไป เขาเห็นว่าชายวัยกลางคนคนนี้อยู่ในอันตรายแล้ว และไปโรงพยาบาลไม่ทันแล้ว! "หยุด!" หญิงสาวหยุดตรงหน้าเดวิดแล้วจ้องมองด้วยความโกรธ "คุณหมายความว่าอย่างไร บอกฉันให้ชัดเจน ไม่งั้นคุณไม่ต้องไป!" ตอนนี้ชายวัยกลางคนก็ขมวดคิ้วแล้วเดินไปหาเดวิดสองสามก้าว! "พ่อของคุณป่วยเป็นโรคเรื้อรัง เขาได้รับบาดเจ็บที่ปอดซ้าย" "ภายในห้านาที เขาจะมีปัญหาในการหายใจและหายใจไม่ออกจนเสียชีวิต คุณสามารถไปโรงพยาบาลได้ภายในห้านาทีหรือไม่" เดวิดถามหญิงสาวอย่างใจเย็น "คุณพูดไร้สาระ พ่อของฉันแค่เป็นหวัด..." "ซอนย่า..." ชายวัยกลางคนหยุดหญิงสาว แล้วเดินไปหาเดวิดอีกสองก้าว ดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจ "น้องชาย น้องเห็นได้อย่างไรว่าปอดซ้ายของพี่ได้รับบาดเจ็บ" "ฉันบอกคุณแล้ว แต่คุณไม่เข้าใจ ตอนนี้ฉันกำลังรีบ ฉันไม่มีเวลามาเสียเวลากับพวกคุณ..." เดวิดพูด เขากำลังจะหันหลังกลับและจากไป! "น้องชาย...ไอ ไอ..." ชายวัยกลางคนเรียกเดวิด แล้วไออย่างรุนแรง และเมื่อมันสงบลงเล็กน้อย เขาก็รีบก้าวไปข้างหน้าแล้วดึงแขนของเดวิด "น้องชาย ในเมื่อน้องเห็นว่าพี่ป่วย ก็ต้องรักษาให้หาย" "ผมหวังว่าน้องชายจะช่วยชีวิตผมได้ ผมยินดีจ่ายทุกราคา นี่คือนามบัตรของผม!" ชายวัยกลางคนหยิบนามบัตรแล้วยื่นให้เดวิด เดิมทีเดวิดไม่อยากสนใจ แต่พอเห็นชื่อบนนามบัตร เขาก็รับนามบัตรมาทันที "คุณคือรูเบน ซู ประธานกลุ่มซูใช่ไหม" "ถูกต้อง!" รูเบนพยักหน้า ทันใดนั้น เดวิดก็ยิงใส่รูเบน ชี้ไปที่จุดฝังเข็มบางจุดของรูเบน ความเร็วของเดวิดนั้นเร็วมากจนทั้งรูเบนและซอนย่าไม่สามารถตอบสนองได้ |
|
| << 2 | 4 >> |